Archief van
Maand: augustus 1998

Container

Container

Het tweede project volgt snel op het eerste. De heren hebben geen tijd voor een ‘bouwvak’ na het “muurdichten.” Creatief manager van het jaarlijkse Hoffestival, de heer Kees Lesuis, wandelt op de dag van de Muurdichten-opening over de Hoogstraat en raakt met de dichters aan de praat. De arme man was niet eens een uitnodiging gestuurd. Toch opperde hij, na een rondgang langs de expositie, spontaan het idee de heren een container in te laten richten met hun werk. Arbeidslustig als de heren waren, gingen zij op het voorstel in. Er werd veel overlegd, ditmaal met de voltallige groep. Uiteindelijk werd de knoop doorgehakt: de container zou een baarmoeder worden, waarin een ongeboren idee aan het groeien is.

De Ongeboren Idee-container, opent haar deuren amper twee maanden na de opening van “Muurdichten.”

Basisgedachte van de container is dat het Idee zich in de transparante kubus bevond en dat het eventuele geluid dat het maakt, geregistreerd wordt door de microfoon die erboven hangt. De overige objecten in de container zijn hier weer mede op geïnspireerd. Groens schreef een gedicht voor de soundtrack van het Idee getiteld “De gedachte Zijnde”, geïnspireerd op Spinoza. De openingszin van dit gedicht verwoordt misschien wel het helderst de basisgedachte, met inbegrip van een stukje humor (waar Het Ongeboren Idee niet vies van is): “Wat valt er te zeggen over iets dat niet is, niet niets is, maar ook niet iets is, maar toch alles in zich heeft om alles of niets te worden of te zijn, in directe of indirecte zin of onzin.” Dezelfde zin zou later terugkeren in Project Memo.

Als men de container betreden wil, bedraagt de entree een idee van de festivalbezoeker zelf, neer te schrijven in een groot rood boek bij de ingang. Binnen zien we de genoemde kubus, omringd door andere werken, onder welke een videofilm door Maat en Morelli, een polyether hoofd door Groen en als achtergrond voor de transparante kubus, waarin het idee zich bevond, dient de reeds bestaande “Blauwstudie” van Van Dijk. Een enorme poort werd gebouwd, waarin ’s avonds kaarsen branden.

Tot slot fabriceert de groep een soundtrack voor het ongeboren idee in Marco de Brabanders muziekstudio. Het resultaat is een eclectische mix van Arts’ jazzsound, mijmeringen van het idee zelf en een electronisch klinkende interne wereld van de menselijke geest.

Het grote rode boek vol ideeën wacht al jaren geduldig op vervulling in de boekenkast van Groen, veilig ingeklemd tussen Douglas Coupland en Franz Kafka.