Archief van
Maand: juli 1998

Muurdichten

Muurdichten

De eerste uiting, die we als Ongeboren Idee-project kunnen zien, was de expositie “Muurdichten” in galerie / brasserie Romanov aan de Vlaardingse Hoogstraat. De bijbehorende dichtbundel met dezelfde titel is tevens de eerste publicatie van de groep.

“De muurdichters” Groen, Morelli en Van der Velde kenden elkaar reeds enkele jaren via een gemeenschappelijke vriendenkring. In theatercafé “De Planken Op” (destijds gevestigd in de Rijkestraat) was een maandelijks poëziepodium. De heren deden hier hun eerste podiumervaring op. Van der Velde en Morelli schreven al enkele jaren poëzie. Voor Groen was het een wat nieuwere liefhebberij. Al was hij de jaren daarvoor wel met het schrijven van raps in de weer geweest.

Toen op een dag Groen en Morelli elkaar hun nieuwe werk lieten lezen en van de voortreffelijke cappuccino in Romanov zaten te nippen, raakten zij aan de praat met Dimitri de Baan, de uitbater van Romanov. Het was hij, die het idee opperde een expositie samen te stellen, mede gezien de beeldende talenten van Morelli, die al enkele jaren tekende en schilderde. De heren betrokken direct kompaan Van der Velde in het plan. Avonden werd er geschreven en gebrainstormd en stapels gedichten werden vergeleken, gekozen en afgewezen. Toen stond het raamwerk voor de expositie: in 5 hoofdstukken verdeeld, vertelden de drie dichters samen een abstract verhaal in 29 gedichten. Elk gedicht werd voor de expositie in een experimenteel jasje gehesen. In eerste instantie zou er alleen een expositie zijn. Toen de groep enkele weken bezig was, zei Dimitri de Baan: “Nu moeten jullie er natuurlijk ook een bundeltje van maken. Vreemd genoeg hadden de dichters zelf hier niet eens aan gedacht. Wethouder Kees Van der Windt opent op 12 juli 1998 de expositie in een werkelijk tot de nok toe gevuld Romanov. Dichter Aat Rolaff draagt die middag een gedicht voor over het zoete geluid van jonge vogeltjes die uit het nest kruipen. De bundel is, in een oplage van 150 stuks, binnen enkele maanden uitverkocht.

Voor de bundel wordt u verwezen naar de Vlaardingse Stadsbibliotheek, locatie Waalstraat.

De reden waarom dit driemansproject reeds een Ongeboren Idee-project mag heten, is gelegen in het feit dat de drie andere kunstenaars nauw betrokken waren bij het project. Maat brainstormde hard mee, Arts maakte destijds een serie foto’s waaruit de omslagfoto gekozen werd en Van Dijk luisterde de opening van de expositie op met zijn songs.

Morelli heeft een achtergrond als schilder en dus zijn veel van zijn gedichten in een geschilderd jasje gestoken. Zo is “Ik hou van..”, Morelli’s naïeve liefdesgedicht, over een groot paneel geschilderd met op de achtergrond een groot hart. Zijn “Ik hoor muziek”, een gedicht over oorlog, gaat vergezeld van een duistere omgeving, als een slagveld, met dode gezichten met open monden en holle kassen. Een uitzondering vormt “Wees blij, ongeboren kind”, waar de woorden geschreven zijn over een collage van pornografische foto’s.

Groen zoekt het veelal in grafische vormen en fotografie. Hij gebruikt enkele foto’s, die hij enkele jaren daarvoor maakte in het Utrechtse uitgaansleven. Het in spiegelbeeld geschreven ”Driedubbelzin” hangt tijdens de expositie tegenover de grote spiegel in Romanov, zodat het voor bezoekers die om zich heen kijken leesbaar is. Tenslotte is er de klok, waarop hij zijn gedicht “Slakken” in een cirkelgang naar binnen toe heeft geschreven. Misschien was Groen geïnspireerd door de beroemde Discus van Phaistos? Het gedicht eindigt toepasselijk met het woord “verdwijnpunt.”

Van der Veldes uitgangspunt: “Ik ben dichter en geen vormgever” voert hij consequent door in zijn werk voor deze expositie: Zijn gedichten zijn herkenbaar omdat de tekst gecentreerd is afgedrukt en eenvoudig in A4-formaat wissellijsten is opgehangen, zonder enige verder opsmuk.